De vergane glorie van de beroepskeuze

De vergane glorie van de beroepskeuze

“En …..wat denk jij dat IK dan moet worden?” Dat was op feestjes de meest gehoorde vraag die ik kreeg als pas afgestudeerde beroepskeuzeadviseur van personen waar ik nog maar net kennis mee had gemaakt. Alsof ik het aan het gezicht kon aflezen. ”Gezien jouw volle wenkbrauwen denk ik zeker aan beroepscrimineel….”

Misschien niet eens raar dat dit grapje vaak niet werd begrepen, als je je bedenkt dat handschriftanalyse in die tijd een serieuze selectiemethode was: “tja, ik zie dat je aan het eind van de zin steeds kleiner schrijft, je hebt vast moeite met de laatste loodjes……?“ Nu kunnen we niet meer geloven dat aan de schrijfstijl serieuze conclusies verbonden werden, laat staan dat op basis daarvan iemand geschikt of ongeschikt werd geacht voor een baan.

Vroeger, toen alles beter was

Een beroep had je voor de rest van je leven en het drukte ook nog eens jouw identiteit uit. Dat was heel fijn voor anderen, je wist meteen welk vlees je in de kuip had. Mark is accountant, maar het is wel een sociale hoor, best een gezellige man en dat verwacht je helemaal niet hè?! Meneer Van Vleuten is hartchirurg maar is helemaal niet uit de hoogte hoor, je kan best een gesprek met hem hebben. Voor Frank moet je oppassen, hij heeft altijd van die gladde praatjes, hij is dan ook vertegenwoordiger, ik zou maar niet te veel van zijn verhalen geloven…. Je was wat je deed en je deed het ook nog eens voor de rest van je leven. De carrièretijgers vochten zich uiteraard wel om hoog, maar vaak binnen hetzelfde vakgebied.

De term beroepskeuzeadviseur wijzigde al snel. Loopbaanadviseur, dat deed veel meer recht aan het werk. Je koos immers geen beroep meer voor het leven, maar je had een loopbaan en die kan op ieder moment veranderen. De net afgestudeerde leraar geschiedenis werd ineens wethouder, de studente commerciële economie werd stewardess en de P&O adviseur opende een restaurant.

Wat is jouw drijfveer?

Maar daar bleef het niet bij. Even later was je baan niet meer alleen om geld te verdienen of duidelijk te maken wat je rol was in de samenleving. Nee, we wilden veel meer, hadden een roeping of gingen graven naar onze motieven. Werk dat ECHT bij je past, waarin je al je unieke talenten, passies en drijfveren kwijt kon. We streefden naar geluk in alles wat we deden. We wilden onze heel echte authentieke zelf uitdrukken in werk en lieten vervolgens de hele wereld op facebook zien hoe geslaagd we daarin zijn.

Inmiddels staan we aan de vooravond van een nieuw tijdperk. Agile (vloeibaar, wendbaar) is de term, want alles verandert nog veel sneller dan daarvoor. Technologie gaat in een razend tempo. Nog even en veel werk is geautomatiseerd of overgenomen door robots. Beroepskeuzes worden daarmee ook agile. Je kiest geen functie, je doet een opdracht, levert een bijdrage en gaat door naar het volgende. Je hebt niet meer één baan, maar doet van alles en creëert zo je eigen unieke bonte werkweek. Zo heb je een webwinkel in gezondheidsproducten, geef je een paar uurtjes fitnesstraining bij de sportschool, schrijf je af en toe tegen betaling een blog en zit je in een flexpool van coaches. En ja….. je ziet wel wat er komend jaar op je pad komt. Niet alleen jouw werk, maar al deze bezigheden bij elkaar drukken je identiteit uit. En die identiteit kan er zomaar weer anders uitzien over vijf jaar!

Zelfkennis voor de toekomst

Brengt ons op de vraag wat de beroepskeuzeadviseur/ loopbaanadviseur van de toekomst nog te bieden heeft. Het nieuwe werken is niet voor iedereen weggelegd. Omgaan met de onzekerheid van morgen en de stress die dit met zich meebrengt is iets waar je tegen moet kunnen. Daarom is het handig voor hen om daar een gids bij te hebben. Iemand die je in dit proces begeleidt en de nodige steun biedt. Je zult in het nieuwe werken jezelf goed moeten kennen, al vanaf het begin van je loopbaan. Dat was toen al niet makkelijk en nu nog steeds niet. Maar zelfkennis wordt wel essentieel om je weg te vinden in het woud van activiteiten, beroepen en branches, die steeds breder worden. De behoefte aan goed advies en dus een goede adviseur is in tegenstelling tot wat je eerst zou verwachten enorm gegroeid. Juist hier ligt een belangrijke taak voor de beroepskeuze- en later loopbaanadviseur, of zullen we mijn beroep in de toekomst levensgids gaan noemen?

 

Met dank aan Olof en Jouke voor de inspirerende input.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *